Deze site in Lommel is de grootste Duitse oorlogsbegraafplaats in West-Europa buiten Duitsland. Er liggen meer dan 39.000 gesneuvelden uit WO II begraven (en ook nog eens bijna 500 uit WO I). De soldaten die voor het naziregime vochten komen uit meer dan een dozijn landen. Meer dan 6.000 soldaten konden niet geïdentificeerd worden; zo’n 1.200 van de gesneuvelden waren jonger dan 18.
Pas in 1946-47 werden de Duitse doden vanuit heel België overgebracht naar de verzamelbegraafplaats van Lommel. Het waren soldaten die gesneuveld waren in mei 1940, gedurende de bezettingsjaren en tijdens de geallieerde opmars in 1944-45. Aanvankelijk begroeven geallieerde troepen de Duitse soldaten op verscheidene kleinere en tijdelijke begraafplaatsen. De enige uitzondering op de herbegraving in Lommel kort na WO II zijn de 6.000 Duitse gesneuvelden uit het Ardennenoffensief die nog steeds hun laatste rustplaats hebben in Recogne bij Bastogne.
In 1952 droeg België de begraafplaats in Lommel over aan de Volksbund für Deutsche Kriegsgräberfürsorge. Die nam de definitieve aanleg en het onderhoud op zich. In 1959 vond de officiële inwijding van de site plaats.
De site beslaat maar liefst 16 hectare. Per 2 doden staat er één kruisje in kiezelbeton. Om bodemerosie tegen te gaan werden er massaal dopheide, bomen en struiken aangeplant. Later werd de begraafplaats deels omheind met een muur uit Weserzandsteen.
